Από τα F-15 και τα F-35 έως τα MQ-9 Reaper, οι απώλειες προκαλούν προβληματισμό στην Ουάσιγκτον
Νέα έκθεση του αμερικανικού Κογκρέσου αποκαλύπτει το αυξανόμενο κόστος της επιχείρησης «Epic Fury». Από τα F-15 και τα F-35 έως τα MQ-9 Reaper, οι απώλειες προκαλούν προβληματισμό στην Ουάσιγκτον, ενώ το πραγματικό μέγεθος των ιρανικών καταστροφών παραμένει ασαφές.
Σημαντικά μεγαλύτερο από τις αρχικές εκτιμήσεις αποδεικνύεται το κόστος των αμερικανικών αεροπορικών επιχειρήσεων εναντίον του Ιράν, καθώς νέα έκθεση της Υπηρεσίας Ερευνών του Κογκρέσου (Congressional Research Service – CRS) καταγράφει 81 στρατιωτικά αεροσκάφη, ελικόπτερα και drones που έχουν καταστραφεί, χαθεί ή υποστεί ζημιές από την έναρξη της επιχείρησης «Epic Fury», στις 28 Φεβρουαρίου 2026.
Ο αριθμός είναι σχεδόν διπλάσιος από τα 42 αεροσκάφη που είχαν καταγραφεί στην έκθεση του Μαΐου, αποτυπώνοντας την αυξανόμενη επιβάρυνση των αμερικανικών δυνάμεων από την παρατεταμένη σύγκρουση.
Κόστος αεροσκαφών
$1,9–3,3 δισ.
Εκτίμηση αντικατάστασης εξοπλισμού
Στρατιωτικό κόστος
$38 δισ.
Έως 1η Αυγούστου 2026
Σύμφωνα με το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κογκρέσου (Congressional Budget Office – CBO), το κόστος των αμερικανικών στρατιωτικών επιχειρήσεων εναντίον του Ιράν είχε φτάσει περίπου τα 38 δισεκατομμύρια δολάρια έως την 1η Αυγούστου 2026.
Στο ποσό περιλαμβάνονται η αντικατάσταση πυρομαχικών και εξοπλισμού, οι αυξημένες ώρες πτήσης, τα καύσιμα και άλλες επιχειρησιακές δαπάνες.
Μόνο το κόστος αντικατάστασης ή αποκατάστασης στρατιωτικού εξοπλισμού που έχει χαθεί ή υποστεί ζημιές εκτιμάται μεταξύ 1,9 και 3,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Το CBO προειδοποιεί επίσης ότι η σύγκρουση επηρεάζει τα αμερικανικά αποθέματα αντιαεροπορικών πυραύλων, δημιουργώντας πιέσεις στη στρατιωτική ετοιμότητα των ΗΠΑ σε άλλα πιθανά μέτωπα
F-15, F-35 και AWACS στον κατάλογο των απωλειών
Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλεί η καταγραφή ζημιών σε ορισμένα από τα σημαντικότερα αμερικανικά αεροπορικά συστήματα.
Η αναθεωρημένη έκθεση περιλαμβάνει 12 μαχητικά F-15E Strike Eagle, έναντι τεσσάρων που είχαν καταγραφεί αρχικά.
Τρία από αυτά καταστράφηκαν στις 2 Μαρτίου, σε περιστατικό φίλιων πυρών πάνω από το Κουβέιτ, ενώ ένα ακόμη καταρρίφθηκε πάνω από το Ιράν τον Απρίλιο.
Τα υπόλοιπα οκτώ φέρονται να υπέστησαν ελαφρές ζημιές κατά τη διάρκεια ιρανικής επίθεσης στην αεροπορική βάση Muwaffaq Salti της Ιορδανίας, τον Σεπτέμβριο, και στη συνέχεια επέστρεψαν σε υπηρεσία.
Στον κατάλογο περιλαμβάνεται επίσης ένα μαχητικό πέμπτης γενιάς F-35A Lightning II, το οποίο σύμφωνα με τις δημοσιοποιημένες πληροφορίες υπέστη ζημιές από ιρανικά πυρά.
Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται και στο αεροσκάφος έγκαιρης προειδοποίησης E-3 Sentry AWACS, που επλήγη στην αεροπορική βάση Prince Sultan της Σαουδικής Αραβίας.
Η απώλεια ή η παρατεταμένη αχρήστευση ενός τέτοιου αεροσκάφους έχει δυσανάλογα μεγάλο επιχειρησιακό αντίκτυπο, καθώς τα συγκεκριμένα συστήματα είναι περιορισμένα σε αριθμό και χρησιμοποιούνται για την επιτήρηση του εναέριου χώρου και τον συντονισμό αεροπορικών επιχειρήσεων.
Η CRS επισημαίνει ότι τέτοιες απώλειες ενδέχεται να δημιουργήσουν κενά δυνατοτήτων ακόμη και σε άλλες περιοχές στρατηγικού ενδιαφέροντος, όπως ο Δυτικός Ειρηνικός.
Τα drones MQ-9 Reaper υπέστησαν τις μεγαλύτερες απώλειες
Η σημαντικότερη αύξηση στον αμερικανικό απολογισμό αφορά τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Η έκθεση καταγράφει 45 απώλειες MQ-9 Reaper, έναντι 24 στην προηγούμενη καταμέτρηση του Μαΐου.
Πρόκειται για μεγάλα μη επανδρωμένα αεροσκάφη που χρησιμοποιούνται σε αποστολές επιτήρησης, αναγνώρισης και προσβολής στόχων.
Οι αριθμοί δείχνουν ότι τα drones αποτελούν μία από τις περισσότερο εκτεθειμένες κατηγορίες αμερικανικών αεροπορικών μέσων στη συγκεκριμένη σύγκρουση.
Στις υπόλοιπες καταγεγραμμένες απώλειες περιλαμβάνονται αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού KC-135, επιθετικά A-10 Thunderbolt II, ελικόπτερα AH-64 Apache, καθώς και ειδικών επιχειρήσεων MC-130J.
Η εικόνα αυτή αναδεικνύει ότι ακόμη και μια αεροπορική δύναμη με σημαντική τεχνολογική υπεροχή δεν είναι απαλλαγμένη από σοβαρές απώλειες, ιδίως όταν επιχειρεί για μεγάλο χρονικό διάστημα απέναντι σε πυραυλικές επιθέσεις, drones και αντιαεροπορικά συστήματα.
Τι έχασε το Ιράν από τις αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις
Αντίστοιχα μεγάλης κλίμακας φαίνεται ότι ήταν και οι καταστροφές που υπέστησαν οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις.
Ωστόσο, το Ιράν δεν έχει δημοσιοποιήσει έναν ολοκληρωμένο και ανεξάρτητα επαληθεύσιμο απολογισμό των απωλειών του.
Οι εκτιμήσεις από ανοιχτές πηγές παρουσιάζουν μεγάλες αποκλίσεις. Ορισμένες καταγραφές ανεβάζουν τις απώλειες ιρανικών αεροσκαφών πάνω από 90, ενώ αυστηρότερες λίστες τεκμηριωμένων περιστατικών περιορίζουν τον αριθμό σε περίπου 43.
Η διαφορά οφείλεται κυρίως στο ότι δεν εφαρμόζουν όλες οι πηγές τα ίδια κριτήρια επιβεβαίωσης.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα του EurAsian Times, τις πρώτες ημέρες της σύγκρουσης οι αμερικανικές και ισραηλινές δυνάμεις πραγματοποίησαν πλήγματα σε ιρανικές αεροπορικές βάσεις, καταστρέφοντας μαχητικά, μεταγωγικά και άλλα στρατιωτικά αεροσκάφη, κυρίως στο έδαφος.
Μεταξύ των τύπων που αναφέρονται περιλαμβάνονται F-4 Phantom II, F-5, Su-22, Su-24, C-130 Hercules, Il-76 και F-14 Tomcat.
Ιδιαίτερη δημοσιότητα απέκτησαν τα πλήγματα εναντίον ιρανικών F-14, ενός τύπου μαχητικού που το Ιράν εξακολουθεί να διατηρεί από την εποχή πριν από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979.
Αρχικά εμφανίστηκαν εκτιμήσεις ότι ο στόλος των F-14 είχε καταστραφεί ολοκληρωτικά. Ωστόσο, μεταγενέστερες εικόνες και πληροφορίες δεν επέτρεψαν να επιβεβαιωθεί αυτός ο ισχυρισμός.
Η βύθιση της φρεγάτας IRIS Dena
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά περιστατικά του πολέμου ήταν η βύθιση της ιρανικής φρεγάτας IRIS Dena, στις 4 Μαρτίου 2026, στον Ινδικό Ωκεανό, κοντά στη Σρι Λάνκα.
Σύμφωνα με το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας, το πολεμικό πλοίο επλήγη από το αμερικανικό υποβρύχιο USS Charlotte με τορπίλη Mark 48.
Η φρεγάτα επέστρεφε από διεθνή ναυτική διοργάνωση στην Ινδία, όταν δέχθηκε την επίθεση.
Οι Αρχές της Σρι Λάνκα διέσωσαν 32 ναυτικούς, ενώ το Ιράν ανακοίνωσε αργότερα ότι οι νεκροί ανήλθαν σε 104.
Η βύθιση αποτέλεσε ένα από τα βαρύτερα πλήγματα κατά του ιρανικού Πολεμικού Ναυτικού, αναδεικνύοντας τη δυνατότητα των αμερικανικών υποβρυχίων να επιχειρούν ακόμη και σε μεγάλη απόσταση από την κύρια περιοχή της σύγκρουσης.
Παράλληλα, οι ΗΠΑ υποστήριξαν ότι είχαν καταστρέψει τουλάχιστον 17 ιρανικά πολεμικά πλοία κατά τις πρώτες ημέρες των επιχειρήσεων. Ο συνολικός απολογισμός των ναυτικών απωλειών παραμένει, ωστόσο, αντικείμενο διασταύρωσης.
Πλήγματα στην ιρανική αεράμυνα και στο πυραυλικό οπλοστάσιο
Στόχοι των αμερικανικών και ισραηλινών δυνάμεων υπήρξαν επίσης οι εγκαταστάσεις αντιαεροπορικής άμυνας και οι υποδομές βαλλιστικών πυραύλων.
Αναφορές κάνουν λόγο για καταστροφές συστημάτων S-300, Bavar-373 και Khordad-15, καθώς και εγκαταστάσεων αποθήκευσης και εκτόξευσης πυραύλων.
Η ισραηλινή αεροπορία ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε εκτεταμένες επιθέσεις σε δεκάδες στρατιωτικούς στόχους, κυρίως στις περιοχές Ταμπρίζ και Κερμανσάχ.
Ωστόσο, οι αναφορές για την καταστροφή εκτοξευτών και αντιαεροπορικών συστημάτων δεν αρκούν από μόνες τους για να υπολογιστεί το ποσοστό του ιρανικού οπλοστασίου που τέθηκε οριστικά εκτός λειτουργίας.
Ειδικά στην περίπτωση των κινητών εκτοξευτών, η καταστροφή μιας εγκατάστασης δεν συνεπάγεται αναγκαστικά ότι το οπλικό σύστημα βρισκόταν εκεί τη στιγμή του πλήγματος.
Η στρατηγική σημασία των απωλειών
Οι απώλειες των ΗΠΑ και του Ιράν δεν είναι άμεσα συγκρίσιμες, καθώς οι δύο πλευρές διαθέτουν διαφορετικές στρατιωτικές δυνατότητες, διαφορετικούς τύπους εξοπλισμού και διαφορετική δυνατότητα αναπλήρωσης των καταστροφών.
Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, το πρόβλημα δεν αφορά μόνο το οικονομικό κόστος αντικατάστασης ενός αεροσκάφους.
Αφορά και τον χρόνο που απαιτείται για την κατασκευή νέων μονάδων, τη διαθεσιμότητα ανταλλακτικών, την εκπαίδευση πληρωμάτων και τη δυνατότητα διατήρησης υψηλής επιχειρησιακής ετοιμότητας σε πολλαπλά μέτωπα.
Το CBO έχει προειδοποιήσει ειδικότερα για την εξάντληση αποθεμάτων πυραύλων αναχαίτισης, επισημαίνοντας ότι η αναπλήρωσή τους μπορεί να απαιτήσει αρκετά χρόνια.
Για το Ιράν, αντίθετα, οι συνέπειες αφορούν τη διατήρηση των εναπομεινασών αεροπορικών και ναυτικών δυνατοτήτων του, αλλά κυρίως την ικανότητα συνέχισης των πυραυλικών και μη επανδρωμένων επιθέσεων.
Το γεγονός ότι ένα κράτος έχει υποστεί σημαντικές στρατιωτικές καταστροφές δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει χάσει κάθε δυνατότητα να συνεχίσει να απειλεί τον αντίπαλό του.
Αυτή είναι και μία από τις βασικές διαπιστώσεις που προκύπτουν από την παρατεταμένη σύγκρουση.
Παρά τα εκτεταμένα αμερικανικά και ισραηλινά πλήγματα, δεν υπάρχουν επαρκή δημόσια στοιχεία που να αποδεικνύουν την ολοκληρωτική εξάλειψη των ιρανικών πυραυλικών ή στρατιωτικών δυνατοτήτων.
Ταυτόχρονα, οι ΗΠΑ βρίσκονται αντιμέτωπες με ένα αυξανόμενο οικονομικό και επιχειρησιακό κόστος.
Ο πόλεμος έχει καταδείξει ότι η στρατιωτική υπεροχή μπορεί να προκαλέσει τεράστιες καταστροφές στον αντίπαλο, αλλά δεν εξασφαλίζει αυτομάτως γρήγορη, χαμηλού κόστους ή οριστική στρατηγική επικράτηση.
Η έκθεση του αμερικανικού Κογκρέσου αναδεικνύει ακριβώς αυτή τη διάσταση: πίσω από τον αριθμό των αεροσκαφών βρίσκονται η αντοχή της αμερικανικής αμυντικής βιομηχανίας, η διαθεσιμότητα κρίσιμων οπλικών συστημάτων και η δυνατότητα της Ουάσιγκτον να διαχειριστεί μια παρατεταμένη σύγκρουση χωρίς να υπονομεύσει άλλες στρατηγικές προτεραιότητες.
www.bankingnews.gr
Σημαντικά μεγαλύτερο από τις αρχικές εκτιμήσεις αποδεικνύεται το κόστος των αμερικανικών αεροπορικών επιχειρήσεων εναντίον του Ιράν, καθώς νέα έκθεση της Υπηρεσίας Ερευνών του Κογκρέσου (Congressional Research Service – CRS) καταγράφει 81 στρατιωτικά αεροσκάφη, ελικόπτερα και drones που έχουν καταστραφεί, χαθεί ή υποστεί ζημιές από την έναρξη της επιχείρησης «Epic Fury», στις 28 Φεβρουαρίου 2026.
Ο αριθμός είναι σχεδόν διπλάσιος από τα 42 αεροσκάφη που είχαν καταγραφεί στην έκθεση του Μαΐου, αποτυπώνοντας την αυξανόμενη επιβάρυνση των αμερικανικών δυνάμεων από την παρατεταμένη σύγκρουση.
Κόστος αεροσκαφών
$1,9–3,3 δισ.
Εκτίμηση αντικατάστασης εξοπλισμού
Στρατιωτικό κόστος
$38 δισ.
Έως 1η Αυγούστου 2026
Σύμφωνα με το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κογκρέσου (Congressional Budget Office – CBO), το κόστος των αμερικανικών στρατιωτικών επιχειρήσεων εναντίον του Ιράν είχε φτάσει περίπου τα 38 δισεκατομμύρια δολάρια έως την 1η Αυγούστου 2026.
Στο ποσό περιλαμβάνονται η αντικατάσταση πυρομαχικών και εξοπλισμού, οι αυξημένες ώρες πτήσης, τα καύσιμα και άλλες επιχειρησιακές δαπάνες.
Μόνο το κόστος αντικατάστασης ή αποκατάστασης στρατιωτικού εξοπλισμού που έχει χαθεί ή υποστεί ζημιές εκτιμάται μεταξύ 1,9 και 3,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Το CBO προειδοποιεί επίσης ότι η σύγκρουση επηρεάζει τα αμερικανικά αποθέματα αντιαεροπορικών πυραύλων, δημιουργώντας πιέσεις στη στρατιωτική ετοιμότητα των ΗΠΑ σε άλλα πιθανά μέτωπα
F-15, F-35 και AWACS στον κατάλογο των απωλειών
Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλεί η καταγραφή ζημιών σε ορισμένα από τα σημαντικότερα αμερικανικά αεροπορικά συστήματα.
Η αναθεωρημένη έκθεση περιλαμβάνει 12 μαχητικά F-15E Strike Eagle, έναντι τεσσάρων που είχαν καταγραφεί αρχικά.
Τρία από αυτά καταστράφηκαν στις 2 Μαρτίου, σε περιστατικό φίλιων πυρών πάνω από το Κουβέιτ, ενώ ένα ακόμη καταρρίφθηκε πάνω από το Ιράν τον Απρίλιο.
Τα υπόλοιπα οκτώ φέρονται να υπέστησαν ελαφρές ζημιές κατά τη διάρκεια ιρανικής επίθεσης στην αεροπορική βάση Muwaffaq Salti της Ιορδανίας, τον Σεπτέμβριο, και στη συνέχεια επέστρεψαν σε υπηρεσία.
Στον κατάλογο περιλαμβάνεται επίσης ένα μαχητικό πέμπτης γενιάς F-35A Lightning II, το οποίο σύμφωνα με τις δημοσιοποιημένες πληροφορίες υπέστη ζημιές από ιρανικά πυρά.
Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται και στο αεροσκάφος έγκαιρης προειδοποίησης E-3 Sentry AWACS, που επλήγη στην αεροπορική βάση Prince Sultan της Σαουδικής Αραβίας.
Η απώλεια ή η παρατεταμένη αχρήστευση ενός τέτοιου αεροσκάφους έχει δυσανάλογα μεγάλο επιχειρησιακό αντίκτυπο, καθώς τα συγκεκριμένα συστήματα είναι περιορισμένα σε αριθμό και χρησιμοποιούνται για την επιτήρηση του εναέριου χώρου και τον συντονισμό αεροπορικών επιχειρήσεων.
Η CRS επισημαίνει ότι τέτοιες απώλειες ενδέχεται να δημιουργήσουν κενά δυνατοτήτων ακόμη και σε άλλες περιοχές στρατηγικού ενδιαφέροντος, όπως ο Δυτικός Ειρηνικός.
Τα drones MQ-9 Reaper υπέστησαν τις μεγαλύτερες απώλειες
Η σημαντικότερη αύξηση στον αμερικανικό απολογισμό αφορά τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη.
Η έκθεση καταγράφει 45 απώλειες MQ-9 Reaper, έναντι 24 στην προηγούμενη καταμέτρηση του Μαΐου.
Πρόκειται για μεγάλα μη επανδρωμένα αεροσκάφη που χρησιμοποιούνται σε αποστολές επιτήρησης, αναγνώρισης και προσβολής στόχων.
Οι αριθμοί δείχνουν ότι τα drones αποτελούν μία από τις περισσότερο εκτεθειμένες κατηγορίες αμερικανικών αεροπορικών μέσων στη συγκεκριμένη σύγκρουση.
Στις υπόλοιπες καταγεγραμμένες απώλειες περιλαμβάνονται αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού KC-135, επιθετικά A-10 Thunderbolt II, ελικόπτερα AH-64 Apache, καθώς και ειδικών επιχειρήσεων MC-130J.
Η εικόνα αυτή αναδεικνύει ότι ακόμη και μια αεροπορική δύναμη με σημαντική τεχνολογική υπεροχή δεν είναι απαλλαγμένη από σοβαρές απώλειες, ιδίως όταν επιχειρεί για μεγάλο χρονικό διάστημα απέναντι σε πυραυλικές επιθέσεις, drones και αντιαεροπορικά συστήματα.
Τι έχασε το Ιράν από τις αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις
Αντίστοιχα μεγάλης κλίμακας φαίνεται ότι ήταν και οι καταστροφές που υπέστησαν οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις.
Ωστόσο, το Ιράν δεν έχει δημοσιοποιήσει έναν ολοκληρωμένο και ανεξάρτητα επαληθεύσιμο απολογισμό των απωλειών του.
Οι εκτιμήσεις από ανοιχτές πηγές παρουσιάζουν μεγάλες αποκλίσεις. Ορισμένες καταγραφές ανεβάζουν τις απώλειες ιρανικών αεροσκαφών πάνω από 90, ενώ αυστηρότερες λίστες τεκμηριωμένων περιστατικών περιορίζουν τον αριθμό σε περίπου 43.
Η διαφορά οφείλεται κυρίως στο ότι δεν εφαρμόζουν όλες οι πηγές τα ίδια κριτήρια επιβεβαίωσης.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα του EurAsian Times, τις πρώτες ημέρες της σύγκρουσης οι αμερικανικές και ισραηλινές δυνάμεις πραγματοποίησαν πλήγματα σε ιρανικές αεροπορικές βάσεις, καταστρέφοντας μαχητικά, μεταγωγικά και άλλα στρατιωτικά αεροσκάφη, κυρίως στο έδαφος.
Μεταξύ των τύπων που αναφέρονται περιλαμβάνονται F-4 Phantom II, F-5, Su-22, Su-24, C-130 Hercules, Il-76 και F-14 Tomcat.
Ιδιαίτερη δημοσιότητα απέκτησαν τα πλήγματα εναντίον ιρανικών F-14, ενός τύπου μαχητικού που το Ιράν εξακολουθεί να διατηρεί από την εποχή πριν από την Ισλαμική Επανάσταση του 1979.
Αρχικά εμφανίστηκαν εκτιμήσεις ότι ο στόλος των F-14 είχε καταστραφεί ολοκληρωτικά. Ωστόσο, μεταγενέστερες εικόνες και πληροφορίες δεν επέτρεψαν να επιβεβαιωθεί αυτός ο ισχυρισμός.
Η βύθιση της φρεγάτας IRIS Dena
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά περιστατικά του πολέμου ήταν η βύθιση της ιρανικής φρεγάτας IRIS Dena, στις 4 Μαρτίου 2026, στον Ινδικό Ωκεανό, κοντά στη Σρι Λάνκα.
Σύμφωνα με το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας, το πολεμικό πλοίο επλήγη από το αμερικανικό υποβρύχιο USS Charlotte με τορπίλη Mark 48.
Η φρεγάτα επέστρεφε από διεθνή ναυτική διοργάνωση στην Ινδία, όταν δέχθηκε την επίθεση.
Οι Αρχές της Σρι Λάνκα διέσωσαν 32 ναυτικούς, ενώ το Ιράν ανακοίνωσε αργότερα ότι οι νεκροί ανήλθαν σε 104.
Η βύθιση αποτέλεσε ένα από τα βαρύτερα πλήγματα κατά του ιρανικού Πολεμικού Ναυτικού, αναδεικνύοντας τη δυνατότητα των αμερικανικών υποβρυχίων να επιχειρούν ακόμη και σε μεγάλη απόσταση από την κύρια περιοχή της σύγκρουσης.
Παράλληλα, οι ΗΠΑ υποστήριξαν ότι είχαν καταστρέψει τουλάχιστον 17 ιρανικά πολεμικά πλοία κατά τις πρώτες ημέρες των επιχειρήσεων. Ο συνολικός απολογισμός των ναυτικών απωλειών παραμένει, ωστόσο, αντικείμενο διασταύρωσης.
Πλήγματα στην ιρανική αεράμυνα και στο πυραυλικό οπλοστάσιο
Στόχοι των αμερικανικών και ισραηλινών δυνάμεων υπήρξαν επίσης οι εγκαταστάσεις αντιαεροπορικής άμυνας και οι υποδομές βαλλιστικών πυραύλων.
Αναφορές κάνουν λόγο για καταστροφές συστημάτων S-300, Bavar-373 και Khordad-15, καθώς και εγκαταστάσεων αποθήκευσης και εκτόξευσης πυραύλων.
Η ισραηλινή αεροπορία ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε εκτεταμένες επιθέσεις σε δεκάδες στρατιωτικούς στόχους, κυρίως στις περιοχές Ταμπρίζ και Κερμανσάχ.
Ωστόσο, οι αναφορές για την καταστροφή εκτοξευτών και αντιαεροπορικών συστημάτων δεν αρκούν από μόνες τους για να υπολογιστεί το ποσοστό του ιρανικού οπλοστασίου που τέθηκε οριστικά εκτός λειτουργίας.
Ειδικά στην περίπτωση των κινητών εκτοξευτών, η καταστροφή μιας εγκατάστασης δεν συνεπάγεται αναγκαστικά ότι το οπλικό σύστημα βρισκόταν εκεί τη στιγμή του πλήγματος.
Η στρατηγική σημασία των απωλειών
Οι απώλειες των ΗΠΑ και του Ιράν δεν είναι άμεσα συγκρίσιμες, καθώς οι δύο πλευρές διαθέτουν διαφορετικές στρατιωτικές δυνατότητες, διαφορετικούς τύπους εξοπλισμού και διαφορετική δυνατότητα αναπλήρωσης των καταστροφών.
Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, το πρόβλημα δεν αφορά μόνο το οικονομικό κόστος αντικατάστασης ενός αεροσκάφους.
Αφορά και τον χρόνο που απαιτείται για την κατασκευή νέων μονάδων, τη διαθεσιμότητα ανταλλακτικών, την εκπαίδευση πληρωμάτων και τη δυνατότητα διατήρησης υψηλής επιχειρησιακής ετοιμότητας σε πολλαπλά μέτωπα.
Το CBO έχει προειδοποιήσει ειδικότερα για την εξάντληση αποθεμάτων πυραύλων αναχαίτισης, επισημαίνοντας ότι η αναπλήρωσή τους μπορεί να απαιτήσει αρκετά χρόνια.
Για το Ιράν, αντίθετα, οι συνέπειες αφορούν τη διατήρηση των εναπομεινασών αεροπορικών και ναυτικών δυνατοτήτων του, αλλά κυρίως την ικανότητα συνέχισης των πυραυλικών και μη επανδρωμένων επιθέσεων.
Το γεγονός ότι ένα κράτος έχει υποστεί σημαντικές στρατιωτικές καταστροφές δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχει χάσει κάθε δυνατότητα να συνεχίσει να απειλεί τον αντίπαλό του.
Αυτή είναι και μία από τις βασικές διαπιστώσεις που προκύπτουν από την παρατεταμένη σύγκρουση.
Παρά τα εκτεταμένα αμερικανικά και ισραηλινά πλήγματα, δεν υπάρχουν επαρκή δημόσια στοιχεία που να αποδεικνύουν την ολοκληρωτική εξάλειψη των ιρανικών πυραυλικών ή στρατιωτικών δυνατοτήτων.
Ταυτόχρονα, οι ΗΠΑ βρίσκονται αντιμέτωπες με ένα αυξανόμενο οικονομικό και επιχειρησιακό κόστος.
Ο πόλεμος έχει καταδείξει ότι η στρατιωτική υπεροχή μπορεί να προκαλέσει τεράστιες καταστροφές στον αντίπαλο, αλλά δεν εξασφαλίζει αυτομάτως γρήγορη, χαμηλού κόστους ή οριστική στρατηγική επικράτηση.
Η έκθεση του αμερικανικού Κογκρέσου αναδεικνύει ακριβώς αυτή τη διάσταση: πίσω από τον αριθμό των αεροσκαφών βρίσκονται η αντοχή της αμερικανικής αμυντικής βιομηχανίας, η διαθεσιμότητα κρίσιμων οπλικών συστημάτων και η δυνατότητα της Ουάσιγκτον να διαχειριστεί μια παρατεταμένη σύγκρουση χωρίς να υπονομεύσει άλλες στρατηγικές προτεραιότητες.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών